• Marta Burzyńska

WILNO NA WEEKEND. CO WARTO ZOBACZYĆ ORAZ INFORMACJE PRAKTYCZNE.


Stolica Litwy oraz dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego Wilno jest jednym z najpiękniejszych i zdecydowanie wartych poznania miejsc w środkowo - wschodniej części Europy. Nazwa miasta wzięła się od jego położenia nad rzeką Wilią. Jego serce stanowi rozległa starówka z około 15,5 tysiącem zabytków, wpisana w 1994 roku na listę światowego dziedzictwa kulturalnego UNECO. Wilno jest nazywane czasem „miastem świątyń”, nie bez powodu, znajdziemy tu niemal 40 zabytkowych kościołów, oraz prawosławne i unickie cerkwie. Stolica Litwy oferuje jednak coś więcej: artystyczną dzielnicę Zarzecze, niezwykłe krajobrazy roztaczające się z Góry Giedymina i wileński deptak przy ulicy Zamkowej (Pilies).

Wilno stanowi dla wielu Polaków sentymentalną ojczyznę, jak mawiał nasz Wieszcz Narodowy: „Tu jest kraj lat dziecinnych”.


Wielokrotnie słyszałam wiele pozytywnych opinii o Wilnie, ale nigdy nie było nam po drodze. W momencie planowania naszego Skandynawsko – Bałtyckiego eurotripu zwiedzanie Wilna musiało się znieść w naszych planach, tuż obok Rygi, Tallina, Petersburga i Helsinek. Stolica Litwy to coraz popularniejszy kierunek na przedłużony weekend, za sprawą bliskości z Polską. Jeżeli planujecie podróż do Wilna zapraszam do lektury Co warto zwiedzić w Wilnie?


Wilno na weekend. Co warto zobaczyć?


Centrum miasta jest na tyle niewielkie, że większość poniższych atrakcji jesteście w stanie zobaczyć w jeden pełny dzień. Naszym zdaniem to w zupełności wystarcza, oczywiście jeśli chcemy odwiedzać muzea, to czas nam się wydłuży. Warto planując podróż do Wilna odwiedzić również pobliską miejscowość Troki, w której znajduje się przepiękny zamek. Z tego względu na zwiedzanie Wilna i jego okolic najlepiej przeznaczyć dwa dni, aby na spokojnie i bez pośpiechu wszystko zobaczyć, ewentualnie można dodać dzień trzeci na poznanie uroku wieczornych spacerów i klimatów imprezowych.


Starówka w Wilnie


Dzień rozpoczynamy na Wileńskej starówce, która choć wydaje się bardzo kameralna, jest jedną z największych w Europie. By zwiedzić ją pobieżnie potrzeba co najmniej 3-4 godzin. Bardzo ciężko jest wybrać kilka atrakcji spośród tego, co oferuje. Słynąca z zabytków wybudowanych w różnym stylu, od barokowych i gotyckich kościołów, po neoklasycystyczny ratusz. Co ciekawe wspaniale zachowane stare miasto nie zostało zniszczone w trakcie II wojny światowej i stanowi dziś bezsprzecznie wizytówkę Wilna. Moim zdaniem zwiedzanie Wilna najlepiej rozpocząć od strony Ostrej Bramy.

Ostra Brama


Spacer zaczynamy od miejsca wyjątkowego i chyba najbardziej znanej atrakcja Wilna, Ostrej Bramy. Wybudowano ją na początku XVI wieku, niegdyś była jedną z dziewięciu bram wjazdowych do miasta, wchodząca w skład murów obronnych. Do dziś przetrwała tylko ta jedna. Od strony Starego Miasta znajduje się Kaplica Ostrobramska z Ikoną Matki Bożej Miłosierdzia. Obraz ten przedstawia Matkę Boską w dość nietypowy sposób, bo bez postaci Dzieciątka Jezus na rękach. Obraz można podziwiać zarówno z wnętrza kaplicy, do której wchodzi się po schodkach zaczynających się na tyłach kościoła św. Teresy, ale także z zewnątrz bezpośrednio z ulicy przez okno, które w dzień jest zawsze otwarte.

Kościół św. Teresy


Następnie kierujemy się do znajdującego się nieopodal barokowego kościoła św. Teresy. Powstał około połowy XVII wieku. Jego wnętrza są bardzo piękne. Warto zajrzeć tu choć na chwilę podczas zwiedzania miasta.

Cerkiew św. Ducha


Nieco dalej znajduje się największa litewska prawosławna Cerkiew Ducha Świętego będąca częścią kompleksu budynków monasteru pod tym samym wezwaniem. Warto wejść do środka i zwrócić uwagę na piękny ikonostas o zielono-złotych barwach. Codziennie od godziny 17 wierni spotykają się tu na modlitwie, więc jeżeli macie ochotę posłuchać hipnotyzujących cerkiewnych śpiewów w trakcie nabożeństwa, to tu może być ku temu znakomita okazja.

Brama Bazyliańska i cerkiew św. Trójcy


Idąc dalej na północ, po lewej stronie mijamy bramę do klasztoru Bazylianów i cerkiew św. Trójcy. W XIX wieku w zabudowaniach klasztoru mieściło się więzienie, w którym przetrzymywano oczekujących na proces filomatów i filaretów wśród nich był m. in. Adam Mickiewicz. W czasach unii brzeskiej świątynia była przedmiotem sporu pomiędzy ludnością prawosławną, a unicką, do której obecnie wróciła. W czasach I Rzeczypospolitej przyznano ją grekokatolikom, ale po rozbiorach władze carskiej Rosji oddały ją z powrotem prawosławnym. Obok kościoła znajduje się niewielki współczesny budynek, w którym można zobaczyć zrekonstruowaną "celę Konrada" z Mickiewiczowskich „Dziadów”.

Kościół św. Kazimierza


Dalej ulica Ostrobramska przechodzi bezpośrednio w ulicę Didžioji gatvė, a po jej prawej stronie znajduje się najstarszy barokowy kościół stolicy Litwy, czyli świątynia pod wezwaniem św. Kazimierza. Warto zwrócić uwagę na kopułę z koroną, która nie jest widoczna jak stoi się bezpośrednio przed kościołem.

Plac Ratuszowy i Ratusz


Schodząc nieco niżej główną ulicą Aušros vartų dochodzimy do Placu Ratuszowego, który jest jednym z głównych placów Wilna. Znajduje się przy nim budynek Ratusza powstały pod koniec XVIII wieku, niewielka fontanna, oraz kilka knajpek w których możemy zrobić sobie krótką przerwę na odpoczynek.

Zaułek Literatów


Idąc dalej na północ, w kierunku katedry, warto skręcić w prawo w niepozorną uliczkę Literatų. Przy której znajduje się Ściana Literatów, czyli niezwykły pomnik pisarzy i poetów, którzy w jakiś sposób związani byli z Litwą. Wśród polskich twórców upamiętnieni zostali między innymi: Juliusz Słowacki, Józef Ignacy Kraszewski, Konstanty Ildefons Gałczyński, Wisława Szymborska, Adam Mickiewicz, oraz Czesław Miłosz. Wielu Polskich turystów zagląda tu głównie ze względu na dom, w którym niegdyś mieszkał Adam Mickiewicz.

Kościół św. Anny


Uliczka Literatów doprowadza nas do jednego z najpiękniejszych kościołów w Wilnie, kościoła św. Anny. Wyróżnia go niezwykła fasada utrzymana w stylu gotyku płomienistego. Fundatorem której był król Aleksander Jagiellończyk, wnuk Jagiełły. Z tyłu znajduje się gotycka świątynia św. Franciszka i św. Bernarda. Tuż obok kościołów stoi pomnik naszego narodowego wieszcza Adama Mickiewicza, który spogląda w kierunku wileńskiej starówki.

Pałac Prezydencki


Spacerkiem po pięknej i dość rozległej starówce kierujemy się do Pałacu Prezydenckiego znajdującego się przy placu Dowkonta . Pałac jest oficjalną siedzibą prezydenta Litwy. Codziennie o 18:00 przed jego budynkiem odbywa się honorowa zmiana warty, a w niedzielę, w południe możemy zobaczyć uroczystą ceremonię wciągnięcia flagi, w której uczestniczą między innymi wojskowi ubrani w średniowieczne zbroje. Co ciekawe w soboty są organizowane bezpłatne wycieczki po Pałacu, podczas których można między innymi wejść do pokoju, w którym na co dzień władzę nad Litwą sprawuje Prezydent .

Uniwersytet Wileński z Kościołem św. Jana


Z Pałacu Prezydenckiego udajemy się w kierunku Uniwersytetu Wileńskiego, oraz kościoła św. Jana. Ta najważniejsza uczelnia w mieście została założona przez króla Stefana Batorego w 1579 roku, a jej pierwszymi rektorami zostali jezuici Piotr Skarga i Jakub Wujek. Studiowało tutaj wiele znanych postaci między innymi: Adam Mickiewicz, bracia Śniadeccy, Lelewel, Józef Ignacy Kraszewski, Juliusz Słowacki, Feliks Koneczny, czy ukraiński wieszcz Taras Szewczenko.


Do Uniwersytetu przylega kościół noszący podwójne wezwanie św. Jana Chrzciciela, oraz św. Jana Ewangelisty. Budowę tego kościoła ufundował w 1387 roku Władysław Jagiełło w czasach chrztu Litwy, ale prace nad jego budową zostały ukończone dopiero w 1426 roku. W wielokrotnie przebudowywanej świątyni podczas zaborów gromadzono pamiątki związane z polską kulturą. Dziś kościół świętych Janów pełni funkcję świątyni akademickiej. Warto wejść na 68-metrową wieżę kościoła św. Jana po 193 drewnianych schodach, lub wjechać windą. Z góry roztacza się podobno najpiękniejszy widok na miasto, mówię podobno gdyż sami nie mieliśmy możliwości tam wejść, gdyż wieża i kościół były nieczynne.

Plac Katedralny z Katerą św. Stanisława


Plac Katedralny stanowi od wieków serce miasta. Stoi na nim majestatyczna Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Władysława, wybudowana pod koniec XVIII wieku z wysoką na 57 metrów dzwonnicą, z trzydziestoma dzwonami. Wnętrze katedry na pierwszy rzut oka nie jest imponujące, ale warto obejść boczne kaplice. Prawdziwą perłą jest wczesnobarokowa kaplica św. Kazimierza gdzie pochowano między innymi króla Polski Aleksandra Jagiellończyka i Barbarę Radziwiłłównę. Na zewnątrz Katedry – między świątynią, a dzwonnicą – koniecznie odnajdźcie jedną z płyt chodnikowych z napisem stebuklas, czyli po litewsku cud. Jeśli macie jakieś marzenia, to stańcie na płycie, pomyślcie życzenie i obróćcie się wokół siebie, a na pewno się ono spełni.

Zamek Dolny


U stóp wzgórza zamkowego znajduje się pochodzący z XV w. Zamek Dolny, oraz Pomnik Giedymia. Zamek był niegdyś siedzibą wielkich książąt litewskich i rezydencją królów Rzeczypospolitej. Zniszczony podczas najazdu wojsk rosyjskich już nigdy nie odzyskał dawnej świetności. W przylegających do niego budynkach Nowego i Starego Arsenału mieszczą się obecnie Litewskie Muzeum Narodowe i Muzeum Sztuki Użytkowej. Ułożona na bruku brązowa linia wyznacza przebieg dawnych murów obronnych Zamku Dolnego.

Zamek górny z Wieżą Giedymina


Na sam koniec wchodzimy na szczyt wzniesienia prowadzącego pod trzy poziomową Basztę Zamku Giedymina, pozostałość dawnego Zamku Górnego. Obecnie w baszcie znajduje się muzeum, a na samej górze taras widokowy. Warto się tu wybrać, gdyż z góry roztacza się piękna panorama miasta. Wejście nie jest wymagające i zajmuje kilka minut. (jednak odradzam wycieczkę z wózkiem ze względu na kostkę brukową) Można się tam również dostać kolejką linową rozpoczynającą trasę z dziedzińca Muzeum Narodowego (2 euro w dwie strony). Wewnątrz baszty zorganizowano ekspozycję makiet zamków wileńskich od połowy XIV do początku XVII wieku.

Wzgórze Trzech Krzyży


Słynne Wzgórze Trzech Krzyży, na które warto się wspiąć choćby tylko po to aby zobaczyć piękną panoramę Wilna, to jeden z symboli miasta. Najwygodniejsza droga wiedzie od Kosciuškos gatvė i zaczyna się bezpośrednio za mostem na Wilence, przy którym znajduje się parking. Na szczycie znajdują się trzy krzyże, które symbolizują męczeństwo franciszkanów ukrzyżowanych na szczycie w XIV wieku. Drewniane symbole ich śmierci dotrwały do 1869 roku. Nowe żelbetonowe krzyże postawiono dopiero w 1916 roku, które wysadzili w powietrze Sowieci. Współczesna biała rzeźba została wzniesiona nad miastem w 1989 roku, jako pomnik z okazji 600 rocznicy chrztu Litwy. W ich podstawę wmurowano fragmenty wykopanych, przedwojennych krzyży.

Cmentarz na Rossie


Cmentarz na Rossie jest zabytkową nekropolią w Wilnie, jednym z najstarszych, najbardziej znanych i najcenniejszych cmentarzy litewskiej stolicy. Składa się z czterech części Starej i Nowej, oraz Cmentarza Wojskowego. Zdecydowanie najciekawsza jest część stara. To prawdziwa skarbnica pamiątek kultury polskiej, a jednocześnie zabytkowy zespół architektoniczno –parkowy i kolekcja sztuki sepulkralnej. Na terenie nekropolii o powierzchni 10,8 ha spoczęły ciała wybitnych i zasłużonych dla Litwy i Wilna osób, z których wielu tworzyło historię miasta i narodu litewskiego. Na cmentarzu wojskowym na starej Rossie spoczywa serce marszałka Piłsudskiego, szczątki jego matki Marii, siostry i pierwszej żony. Marszałek chciał być pochowany wokół swych żołnierzy.