• Marta Burzyńska

CO WARTO ZOBACZYĆ W LIZBONIE. 17 NAJPIĘKNIEJSZYCH MIEJSC I ATRAKCJI


Lizbona jest moim zdaniem jednym z najpiękniejszych miast Europy. Stolica Portugali jest położona nad rzeką Tag, a dokładniej przy jej ujściu do Oceanu Atlantyckiego. Po mieście kursują charakterystyczne żółte tramwaje, architektura zapiera dech w piersiach, a życie nocne potrafi uderzyć do głowy. Magiczna dzielnica Alfama z labiryntem wąskich uliczek, ukrytych dziedzińców i zacisznych alejek, jest duszą i sercem Lizbony. To właśnie tam możesz najczęściej usłyszeć fado, melancholijną muzykę dawnych robotniczych dzielnic tego niezwykłego miasta. To jedno z tych miast, w którym można się zakochać. Na jej odkrywanie trzeba poświęcić co najmniej dwa dni, choć samo miasto nie należy do największych. Zobaczcie co warto zobaczyć w portugalskiej stolicy. Poznajcie listę najciekawszych atrakcji turystycznych Lizbony.


Lizbona na weekend. Co warto zobaczyć?

1. Klasztor Hieronimitów


Klasztor Hieronimitów, czyli Mosteiro dos Jeronimos, to klejnot dzielnicy Belem. Jeden z największych i najciekawszych zabytków Lizbony. Powstały w wyniku połączenia kreatywnej wizji Diega de Boitaca, twórcy stylu manuelińskiego i finansów króla Manuela I, który zamówił to dzieło, by uczcić odkrycie drogi morskiej do Indii przez Vasco da Gamę. Budowla ta jest znakomitym odzwierciedleniem złotego wieku portugalskich odkryć. Została sfinansowana z zysków ze sprzedaży przypraw, które Vasco da Gama przywoził z subkontynentu indyjskiego. Budowę, która zajęła niemal sto lat rozpoczęto w 1502 roku. Do opieki nad powstałym klasztorem Król Manuel I wybrał Zakon św. Hieronima, nazywany również Hieronimitami, stąd też obecna nazwa – Klasztor Hieronimitów. Zakon Hieronimitów zajmował klasztor do 1834 roku, kiedy to nastąpiła kasacja zakonów w Portugalii. Klasztor szczęśliwie przetrwał wielkie trzęsienie ziemi w 1755 roku, które poważnie zniszczyło większą część Lizbony.

Większość osób i grup zorganizowanych zwiedzanie rozpoczyna od Kościóła Najświętszej Marii Panny w Belem wchodzącego w skład kompleksu klasztornego. Przy zachodnim wejściu do kościoła, zobaczymy kolumny podobne do pni palmowych, wrastających w pajęczynowe kamienne sklepienie. Po lewej stronie w prezbiterium znajduje się nagrobek Vasco da Gama, a po prawej stronie jest pochowany Luís de Camões. Oba nagrobki zostały wykonane w stylu neomanuelińskim w XIX wieku przez Costa Mota. Niezwykłego klimatu dodają promienie słoneczne z okien rozjaśniające kościół złotawą poświatą. Wejście do kościoła jest bezpłatne.

Krużganki z miodowego kamienia Klasztoru Hieronimitów zachwycą każdego, kto zdecyduje się je odwiedzić. Były one przeznaczone do odpoczynku, medytacji i pracy mnichów zamieszkujących klasztor. Wstęp na nie jest płatny dorośli 10 euro dzieci powyżej 7 roku życia 5 euro. Moim zdaniem jest to atrakcja warta swojej ceny.

2. Wieża Belem


Wcinająca się w ujście rzeki Tag Wieża Belem jest drugim zabytkiem Lizbony wpisanym na listę UNESCO. Forteca symbolizuje epokę wielkich odkryć. To jedna z najważniejszych atrakcji turystycznych w Lizbonie, a przy okazji należy ona również do najcenniejszych zabytków całej Portugalii Wieża Belem została wybudowana w stylu manuelińskim, w 1519 roku na polecenie króla Manuela I. Do dziś jest jednym z najpiękniejszych zabytków wykonanych właśnie w tym stylu, tak bardzo charakterystycznym dla Portugalii. Do jej budowy użyto lokalnych wapieni, a dokładnie odmiany nazywanej lioz, która jest charakterystyczna dla regionu Lizbony. Wieża miała uzupełniać system ochrony ujścia rzeki Tag do Oceanu Atlantyckiego. Na przestrzeni lat pełniła jednak różne funkcje, mieściły się w niej m.in. koszary, punkt obsługi telegrafu, punkt poboru opłat od statków wpływających do Lizbony, czy też latarnia morska. Wieża Belem składa się z dwóch części – nieregularnego bastionu oraz czterokondygnacyjnej wieży, która przylega do bastionu z jego północnej strony. Wejście po schodach na jej szczyt jest dość męczące, ale warto dla widoków się z niej roztaczających. Bastion posiada 17 otworów strzelniczych, a wchodząc do środka można dokładnie zobaczyć cały pokład strzelniczy – znajduje się na nim również niewielki sklep poświęcony produktom związanym z wieżą. Pod pokładem strzelniczym schodzi się do dawnego więzienia, a nad pokładem strzelniczym znajduje się taras bastionu. Znajdują się na nim zdobione bartyzany (niewielkie wieżyczki nadbudowane w formę bastionu), które kiedyś pełniły funkcje strzelnicze i strażnicze. Wieżę można zwiedzać wtorku do niedzieli w godzinach 10:00 -18:30 (ostatnie wejście o 17:00) od maja do września oraz od października do maja w godzinach 10:00 – 17:30 (ostatnie wejście o 17:00). Wieża jest zamknięta w poniedziałki, a bilet wstępu dla osoby dorosłej kosztuje 6 euro, dzieci do 12 roku życia wchodzą bezpłatnie.

3. Pomnik Odkrywców


Pomnik Odkrywców w Lizbonie to jednocześnie jedna z najbardziej rozpoznawalnych budowli nie tylko dzielnicy Belem, ale i całej Lizbony. Pierwsza konstrukcja Pomnika Odkrywców została wybudowana na wystawę światową, którą Portugalia organizowała w roku 1940. Krótko po wystawie, pomnik ten postanowiono wyburzyć, jednak po kilku latach pomysł postawienia pomnika upamiętniającego portugalskich marynarzy, odkrywców, nawigatorów i innych związanych z wielkimi morskimi odkryciami powrócił. Obecna forma pomnika powstała w 1960 roku, w pięćsetną rocznicę śmierci słynnego Portugalczyka, księcia Henryka Żeglarza. Na 52 metrowym pomniku wykonanym z betonu o kształcie karaweli, znajdują się łącznie 33 postacie. Przewodzi im Henryk Żeglarz z modelem karaweli w dłoniach, tuż obok niego znajdują się takie postacie jak Vasco da Gama, Ferdynand Magellan, Diogo Cão, Nuno Gonçalves, Luís de Camões, Bartolomeu Dias, Afonso de Albuquerque. Przed pomnikiem położona jest marmurowa mozaika o średnicy 50 m. Przedstawiająca różę wiatrów, na której znajduje się mapa świata z zaznaczonymi miejscami i datami odkryć Portugalczyków.


Z dzielnicy Belem jedziemy tramwajem nr 15 z przystanku “Mosteiro dos Jeronimos” do centrum Lizbony na Praca do Comercio.

4. Plac Comercio


Z dzielnicy Belem kierujemy się na jeden z głównych placów Lizbony Plac Comercio. Wielkie XVIII wieczne arkady, cieliste elewacje i mozaikowy bruk czynią nadrzeczny plac wyjątkowym i niepowtarzalnym. Wszyscy ci, którzy powracali z morskich podróży, właśnie tutaj się zatrzymywali i nadal jest to tętniąca życiem brama Lizbony. Wielkie trzęsienie ziemi jakie nawiedziło Lizbonę 1 listopada 1755 roku, na zawsze wpisało się w jej historią odmieniając jej wygląd, w szczególności architekturę, który możemy dziś podziwiać. Trzęsienie to zniszczyło stojący tu Pałac Królewski Paços da Ribeira i wiele innych budynków na placu. Zaprojektowany na nowo plac przez Markiza Pombal, który odpowiadał za odbudowę całego miasta, miał pełnić nową funkcję handlową. Z polecenia Pombala zaprojektowano regularny plac, w kształcie litery U, otwarty od strony rzeki. Znajdujące się przy nim budynki posiadają na parterach obszerne galerie, a sam plac zamykają dwie potężne wieże, które mają symbolizować dawny Pałac Ribeira i jego wielkość. W centrum placu znajduje się pomnik Józefa I, który jednocześnie stanowi popularne miejsce spotkań mieszkańców i turystów. Patrząc w kierunku Rua Augusta zobaczymy okazały łuk triumfalny Arco da Rua Augusta.

5. Żółty tramwaj linii 28


Żółty tramwaj 28 wspinający się z trudem wąskimi i stromymi uliczkami starego miasta, to jedna z wizytówek Lizbony i motyw, który można znaleźć na wielu pamiątkach ze stolicy Portugalii. To obowiązkowy punkt podczas zwiedzania Lizbony. Stary tramwaj przejeżdża przez najciekawsze dzielnice Lizbony – Alfamę, Baixe, Graca, Estrele, Chiado i Bairro Alto, przejazd nim to również świetny pomysł na zwiedzanie, poznanie i zobaczenie miasta. Tramwajem linii 28 najlepiej jechać rano, lub wieczorem, żeby uniknąć tłumów.

6. Bairro Alto


Bairro Alto to centralna dzielnica Lizbony. Jej nazwa znaczy dosłownie tyle co „Wysoka Dzielnica”, a to dlatego, że jest położona na siódmym wzgórzu miasta. Ulice są strome i wąskie. Bairro Alto to dla wielu synonim dobrej zabawy, znajdują się tam najlepsze bary, puby i kluby. Dzielnica ta ma dwa oblicza i naprawdę warto poznać je oba. Pierwsze za dnia jako senne miejsce, w którym między starymi kamienicami toczy się codzienne leniwie życie lizbończyków, oraz a drugie w nocy, kiedy to ze spokojnej dzielnicy zamienia się w rozrywkową, tłoczną i głośną część miasta. Oczywiście kulminacja imprez ma miejsce w weekendy. Z tego to powodu mieszkańcy tej dzielnicy mówią, że nie śpią od piątku od niedzieli. Każdy znajdzie tu coś dla siebie zarówno fani klimatycznych uliczek, jak starej i nowej Lizbony, tradycji i nowoczesności. Jedno jest pewne w tej dzielnicy nie sposób się nudzić.


7. Klasztor Karmelitów


Klasztor Karmelitów, a raczej ruiny klasztoru i kościoła Karmelitów, to naszym zdaniem jedno z ciekawszych miejsc w Lizbonie. W kościele Karmelitów mieści się obecnie Muzeum Archeologiczne Carmo, jednak najciekawsze są jego wnętrza, które nie mają dachu, gdyż zawalił się on na skutek trzęsienia ziemi z 1755 roku. Ruiny gotyckiego kościoła Igreja do Carmo są dziś żywym śladem największego kataklizmu, który na zawsze zmienił oblicze Lizbony. To właśnie brak kościelnego dachu sprawia, że Klasztor Karmelitów jest jednym z najbardziej charakterystycznych budynków w mieście, wpisując się na stałe w jego panoramę. Muzeum Arqueologico w klasztorze prezentuje skarby archeologiczne, sarkofagi z VI wieku, fragmenty kolumn z gryfami, XVI wieczne azuljejos i dwie straszące peruwiańskie mumie z XVI wieku. Muzeum Archeologiczne Carmo jest czynne od poniedziałku do soboty w godzinach 10.00-18.00 (października – maj) i 10.00-19.00 (czerwiec – wrzesień). W niedziele muzeum jest zamknięte. Wstęp do Muzeum Archeologicznego Carmo jest płatny 5 euro/os.

8. Winda Santa Justa


To smukła żelazna winda z której roztacza się wspaniała panorama na miasto. Jest zdecydowanie jedym z najciekawszych obiektów w centrum Lizbony, prawdziwa perła dzielnicy Baixa, która jest dziełem Raula Mesniera, ucznia Gustava Eiffela. Ta jedyna w Lizbonie uliczna winda została zbudowana w 1902 roku i do 1907 roku była napędzana parą. Wstęp na nią jest płatny bilet kupiony u konduktora kosztuje 5,3 euro i obejmuje dwa przejazdy windą, oraz wstęp na punkt widokowy Miradouro de Santa Justa, znajdujący się na samym szczycie windy. Jednak można zaoszczędzić 3,8 euro wchodząc na platformę widokową od góry z Convento do Carmo, płacąc tylko 1,5 euro za wstęp. Warto również wiedzieć, że Winda Santa Justa wchodzi w skład systemu komunikacji miejskiej w Lizbonie, dzięki czemu obowiązują na nią normalne bilety komunikacji miejskiej. W taki sposób za jednorazowy przejazd zapłacimy 1,35 euro/ osoba. Winda jest czynna codziennie od 7.00 do 22.00 w sezonie zimowym i do 23.00 w sezonie wakacyjnym.

9. Park Edwarda VII


Park Edwarda VII jest wspaniałym parkiem miejskim rozciągającym się na powierzchni 26 hektarów w samym centrum Lizbony. Za jego granice uchodzą brzegi placu Markiza de Pombal, oraz jezdnie arterii Avenida da Liberdade. W środku parku znajduje się ośmiohektarowy ogród szklarniowy Estufa Fria. Nazwa parku jest hołdem dla Edwarda VII, króla Zjednoczonego Królestwa, który odwiedził Portugalię w 1902 roku w celu wzmocnienia stosunków między obu krajami. Jest to idealne miejsce na krótki odpoczynek po intensywnym zwiedzaniu miasta.


10. Alfama


Alfama to najstarsza dzielnica Lizbony i wspaniały labirynt wąskich, brukowanych uliczek oraz starożytnych domów, prowadzący od ujścia Tejo w górę stromego wzgórza, aż do zamku św. Jerzego. W tej niezwykle różnorodnej i charyzmatycznej dzielnicy kryje się wiele z najważniejszych historycznych zabytków Lizbony, włączając w to Katedrę Se, zamek św. Jerzego, Panteon i Kościół św. Antoniego. Dawniej Alfama znajdowała się poza murami miasta, ponieważ mieszkali w niej jedynie biedni i nieuprzywilejowani obywatele, wielu osobom kojarzyła się głównie z nędzą i ubóstwem. Dzisiaj swoją mroczną reputację pozostawiła daleko za sobą, jednocześnie zachowując swój wyjątkowy charakter i bogate dziedzictwo. Alfama to wspaniałe miejsce, które najlepiej odkrywać gubiąc się w labiryncie alejek i bocznych uliczek. Za każdym rogiem i na końcu każdego stromego podejścia znajduje się wspaniały placyk, modna kawiarnia, niezależny sklepik, lub punkt widokowy z niezwykłą panoramą miasta.